تاریخ معاصر ایران بیش از تاریخ هر ملتی با حب و بغض گره خورده است.این تاریخ مانند صحنه تئاتر است که هر کارگردانی به دلخواه برای آن دکور می زند و بازیگر روی صحنه می آورد روزی کسی قهرمان است و روز دیگر اصلا در صحنه نیست.نهضت ملی شدن نفت را بنگرید عده ای چنان از آن حکایت می کنند که دست آخر یک نقش فرعی هم به مصدق نمی رسد.تاریخ انقلاب هم همین طور این روایات آخر تلویزیونی گویا قسم خورده اند که تمام نقش ها را به خامنه ای دهند فعلا که او را نفر دوم کرده اند سال بعد توفیق یابند تیتر می زنند انقلاب اسلامی به رهبری امام خامنه ای.عده ای فسیل آن طرف آبی هم بازیگر صحنه را یا انگلیسی ها می دانند یا آمریکایی ها.چپ های خیال اندیش همواره مدعی هم که در خاطراتشان تمام انقلاب را در حزب خود مصادره می کنند...

ادامه مطلب